Met de ontwikkeling van moderne wetenschap en technologie ondergingen endoscopen een complete transformatie, waarbij optische vezels werden geïntegreerd. In 1963 begon Japan met de productie van glasvezelendoscopen en in 1964 werd met succes een biopsieapparaat voor glasvezelendoscopen ontwikkeld. Met deze speciale biopsietang zijn geschikte pathologische monsters mogelijk met minimaal risico. In 1965 werd de glasvezelcolonoscoop ontwikkeld, waardoor de reikwijdte van het onderzoek naar lagere gastro-intestinale ziekten werd uitgebreid. In 1967 begon het onderzoek naar vergrotende glasvezelendoscopen om minuscule laesies te observeren. Glasvezelendoscopen kunnen ook worden gebruikt voor in vivo laboratoriumtests, zoals het meten van de lichaamstemperatuur, druk, verplaatsing, spectrale absorptie en andere gegevens.
In 1973 werd lasertechnologie toegepast op endoscopische behandelingen en geleidelijk werd het een van de methoden voor de endoscopische behandeling van gastro-intestinale bloedingen. In 1981 werd endoscopische ultrasone technologie met succes ontwikkeld. Deze nieuwe ontwikkeling, die geavanceerde ultrasone technologie combineert met endoscopie, heeft de nauwkeurigheid van de laesiediagnose aanzienlijk vergroot.
In november 2002 werd 's werelds eerste 'high{1}} endoscoopsysteem' geboren, waardoor het concept van endoscopie dramatisch veranderde. Het bevat de meest geavanceerde-beeldvormingstechnologie, die beeldprecisie biedt die het mogelijk maakt extreem kleine laesies te diagnosticeren. De komst van moderne video-endoscopen, elektronische endoscopen en echo-endoscopen heeft een nieuw tijdperk van moderne medische endoscopie ingeluid, van het tijdperk van onderzoek en diagnose naar het tijdperk van behandeling en chirurgie.
